信陵君救赵论
作者:王媺 朝代:明朝诗人
- 信陵君救赵论原文:
- 凝恨对残晖,忆君君不知
论者以窃符为信陵君之罪,余以为此未足以罪信陵也。夫强秦之暴亟矣,今悉兵以临赵,赵必亡。赵,魏之障也。赵亡,则魏且为之后。赵、魏,又楚、燕、齐诸国之障也,赵、魏亡,则楚、燕、齐诸国为之后。天下之势,未有岌岌于此者也。故救赵者,亦以救魏;救一国者,亦以救六国也。窃魏之符以纾魏之患,借一国之师以分六国之灾,夫奚不可者?
夫窃符之计,盖出于侯生,而如姬成之也。侯生教公子以窃符,如姬为公子窃符于王之卧内,是二人亦知有信陵,不知有王也。余以为信陵之自为计,曷若以唇齿之势激谏于王,不听,则以其欲死秦师者而死于魏王之前,王必悟矣。侯生为信陵计,曷若见魏王而说之救赵,不听,则以其欲死信陵君者而死于魏王之前,王亦必悟矣。如姬有意于报信陵,曷若乘王之隙而日夜劝之救,不听,则以其欲为公子死者而死于魏王之前,王亦必悟矣。如此,则信陵君不负魏,亦不负赵;二人不负王,亦不负信陵君。何为计不出此?信陵知有婚姻之赵,不知有王。内则幸姬,外则邻国,贱则夷门野人,又皆知有公子,不知有王。则是魏仅有一孤王耳。
胜概日相与,思君心郁陶
春来遍是桃花水,不辨仙源何处寻
然则信陵果无罪乎?曰:又不然也。余所诛者,信陵君之心也。
风波不信菱枝弱,月露谁教桂叶香
信陵一公子耳,魏固有王也。赵不请救于王,而谆谆焉请救于信陵,是赵知有信陵,不知有王也。平原君以婚姻激信陵,而信陵亦自以婚姻之故,欲急救赵,是信陵知有婚姻,不知有王也。其窃符也,非为魏也,非为六国也,为赵焉耳。非为赵也,为一平原君耳。使祸不在赵,而在他国,则虽撤魏之障,撤六国之障,信陵亦必不救。使赵无平原,而平原亦非信陵之姻戚,虽赵亡,信陵亦必不救。则是赵王与社稷之轻重,不能当一平原公子,而魏之兵甲所恃以固其社稷者,只以供信陵君一姻戚之用。幸而战胜,可也,不幸战不胜,为虏于秦,是倾魏国数百年社稷以殉姻戚,吾不知信陵何以谢魏王也。
正雁水夜清,卧虹平帖
那堪旅馆经残腊,只把空书寄故乡
平皋行雁下,曲渚双凫出
林莺啼到无声处,青草池塘独听蛙
虽然,魏王亦不得无罪也。兵符藏于卧内,信陵亦安得窃之?信陵不忌魏王,而径请之如姬,其素窥魏王之疏也;如姬不忌魏王,而敢于窃符,其素恃魏王之宠也。木朽而蛀生之矣。古者人君持权于上,而内外莫敢不肃。则信陵安得树私交于赵?赵安得私请救于信陵?如姬安得衔信陵之恩?信陵安得卖恩于如姬?履霜之渐,岂一朝一夕也哉!由此言之,不特众人不知有王,王亦自为赘旒也。
催促年光,旧来流水知何处
江流天地外,山色有无中
呜呼!自世之衰,人皆习于背公死党之行而忘守节奉公之道,有重相而无威君,有私仇而无义愤,如秦人知有穰侯,不知有秦王,虞卿知有布衣之交,不知有赵王,盖君若赘旒久矣。由此言之,信陵之罪,固不专系乎符之窃不窃也。其为魏也,为六国也,纵窃符犹可。其为赵也,为一亲戚也,纵求符于王,而公然得之,亦罪也。
故信陵君可以为人臣植党之戒,魏王可以为人君失权之戒。《春秋》书葬原仲、翚帅师。嗟夫!圣人之为虑深矣!
- 信陵君救赵论拼音解读:
- níng hèn duì cán huī,yì jūn jūn bù zhī
lùn zhě yǐ qiè fú wèi xìn líng jūn zhī zuì,yú yǐ wéi cǐ wèi zú yǐ zuì xìn líng yě。fū qiáng qín zhī bào jí yǐ,jīn xī bīng yǐ lín zhào,zhào bì wáng。zhào,wèi zhī zhàng yě。zhào wáng,zé wèi qiě wèi zhī hòu。zhào、wèi,yòu chǔ、yàn、qí zhū guó zhī zhàng yě,zhào、wèi wáng,zé chǔ、yàn、qí zhū guó wèi zhī hòu。tiān xià zhī shì,wèi yǒu jí jí yú cǐ zhě yě。gù jiù zhào zhě,yì yǐ jiù wèi;jiù yī guó zhě,yì yǐ jiù liù guó yě。qiè wèi zhī fú yǐ shū wèi zhī huàn,jiè yī guó zhī shī yǐ fēn liù guó zhī zāi,fū xī bù kě zhě?
fū qiè fú zhī jì,gài chū yú hóu shēng,ér rú jī chéng zhī yě。hóu shēng jiào gōng zǐ yǐ qiè fú,rú jī wèi gōng zǐ qiè fú yú wáng zhī wò nèi,shì èr rén yì zhī yǒu xìn líng,bù zhī yǒu wáng yě。yú yǐ wéi xìn líng zhī zì wèi jì,hé ruò yǐ chún chǐ zhī shì jī jiàn yú wáng,bù tīng,zé yǐ qí yù sǐ qín shī zhě ér sǐ yú wèi wáng zhī qián,wáng bì wù yǐ。hóu shēng wèi xìn líng jì,hé ruò jiàn wèi wáng ér shuō zhī jiù zhào,bù tīng,zé yǐ qí yù sǐ xìn líng jūn zhě ér sǐ yú wèi wáng zhī qián,wáng yì bì wù yǐ。rú jī yǒu yì yú bào xìn líng,hé ruò chéng wáng zhī xì ér rì yè quàn zhī jiù,bù tīng,zé yǐ qí yù wèi gōng zǐ sǐ zhě ér sǐ yú wèi wáng zhī qián,wáng yì bì wù yǐ。rú cǐ,zé xìn líng jūn bù fù wèi,yì bù fù zhào;èr rén bù fù wáng,yì bù fù xìn líng jūn。hé wéi jì bù chū cǐ?xìn líng zhī yǒu hūn yīn zhī zhào,bù zhī yǒu wáng。nèi zé xìng jī,wài zé lín guó,jiàn zé yí mén yě rén,yòu jiē zhī yǒu gōng zǐ,bù zhī yǒu wáng。zé shì wèi jǐn yǒu yī gū wáng ěr。
shèng gài rì xiāng yǔ,sī jūn xīn yù táo
chūn lái biàn shì táo huā shuǐ,bù biàn xiān yuán hé chǔ xún
rán zé xìn líng guǒ wú zuì hū?yuē:yòu bù rán yě。yú suǒ zhū zhě,xìn líng jūn zhī xīn yě。
fēng bō bù xìn líng zhī ruò,yuè lù shuí jiào guì yè xiāng
xìn líng yī gōng zǐ ěr,wèi gù yǒu wáng yě。zhào bù qǐng jiù yú wáng,ér zhūn zhūn yān qǐng jiù yú xìn líng,shì zhào zhī yǒu xìn líng,bù zhī yǒu wáng yě。píng yuán jūn yǐ hūn yīn jī xìn líng,ér xìn líng yì zì yǐ hūn yīn zhī gù,yù jí jiù zhào,shì xìn líng zhī yǒu hūn yīn,bù zhī yǒu wáng yě。qí qiè fú yě,fēi wéi wèi yě,fēi wéi liù guó yě,wèi zhào yān ěr。fēi wéi zhào yě,wèi yī píng yuán jūn ěr。shǐ huò bù zài zhào,ér zài tā guó,zé suī chè wèi zhī zhàng,chè liù guó zhī zhàng,xìn líng yì bì bù jiù。shǐ zhào wú píng yuán,ér píng yuán yì fēi xìn líng zhī yīn qī,suī zhào wáng,xìn líng yì bì bù jiù。zé shì zhào wáng yǔ shè jì zhī qīng zhòng,bù néng dāng yī píng yuán gōng zǐ,ér wèi zhī bīng jiǎ suǒ shì yǐ gù qí shè jì zhě,zhǐ yǐ gōng xìn líng jūn yī yīn qī zhī yòng。xìng ér zhàn shèng,kě yě,bù xìng zhàn bù shèng,wèi lǔ yú qín,shì qīng wèi guó shù bǎi nián shè jì yǐ xùn yīn qī,wú bù zhī xìn líng hé yǐ xiè wèi wáng yě。
zhèng yàn shuǐ yè qīng,wò hóng píng tiē
nà kān lǚ guǎn jīng cán là,zhǐ bǎ kōng shū jì gù xiāng
píng gāo xíng yàn xià,qū zhǔ shuāng fú chū
lín yīng tí dào wú shēng chù,qīng cǎo chí táng dú tīng wā
suī rán,wèi wáng yì bù dé wú zuì yě。bīng fú cáng yú wò nèi,xìn líng yì ān dé qiè zhī?xìn líng bù jì wèi wáng,ér jìng qǐng zhī rú jī,qí sù kuī wèi wáng zhī shū yě;rú jī bù jì wèi wáng,ér gǎn yú qiè fú,qí sù shì wèi wáng zhī chǒng yě。mù xiǔ ér zhù shēng zhī yǐ。gǔ zhě rén jūn chí quán yú shàng,ér nèi wài mò gǎn bù sù。zé xìn líng ān dé shù sī jiāo yú zhào?zhào ān dé sī qǐng jiù yú xìn líng?rú jī ān dé xián xìn líng zhī ēn?xìn líng ān dé mài ēn yú rú jī?lǚ shuāng zhī jiàn,qǐ yī zhāo yī xī yě zāi!yóu cǐ yán zhī,bù tè zhòng rén bù zhī yǒu wáng,wáng yì zì wèi zhuì liú yě。
cuī cù nián guāng,jiù lái liú shuǐ zhī hé chǔ
jiāng liú tiān dì wài,shān sè yǒu wú zhōng
wū hū!zì shì zhī shuāi,rén jiē xí yú bèi gōng sǐ dǎng zhī xíng ér wàng shǒu jié fèng gōng zhī dào,yǒu zhòng xiāng ér wú wēi jūn,yǒu sī chóu ér wú yì fèn,rú qín rén zhī yǒu ráng hóu,bù zhī yǒu qín wáng,yú qīng zhī yǒu bù yī zhī jiāo,bù zhī yǒu zhào wáng,gài jūn ruò zhuì liú jiǔ yǐ。yóu cǐ yán zhī,xìn líng zhī zuì,gù bù zhuān xì hū fú zhī qiè bù qiè yě。qí wèi wèi yě,wèi liù guó yě,zòng qiè fú yóu kě。qí wèi zhào yě,wèi yī qīn qī yě,zòng qiú fú yú wáng,ér gōng rán dé zhī,yì zuì yě。
gù xìn líng jūn kě yǐ wéi rén chén zhí dǎng zhī jiè,wèi wáng kě yǐ wéi rén jūn shī quán zhī jiè。《chūn qiū》shū zàng yuán zhòng、huī shuài shī。jiē fū!shèng rén zhī wèi lǜ shēn yǐ!
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。
相关翻译
- 《同人卦》的卦象是离(为)下乾(天)上,为天下有火之表象。天在高处,火势熊熊而上,天与火亲和相处,君子要明白物以类聚,人以群分的道理,明辨事物,求同存异,团结众人以治理天下。 一
此词的题材是最常见的暮春思妇之闺怨。但用《三字令》这一特殊词调,在表现上显得格外别致。这词在歌筳演唱该是很富情味的。它出句短促而整齐,断而不见、乱,真有明珠走盘之清脆感、节奏感。
“执长竿入城门者”鲁人,做事不会思考,死板的循规蹈矩,不知变通 。 自作聪明的人常常是愚蠢的,决不能做自作聪明、好为人师的人。另外,虚心求教的人同样也应积极动脑筋,绝不能盲目地顺从
本篇以《必战》为题,乃取“攻其必救”之义,其要旨是阐述在深入敌境作战的条件下,打败坚壁不战之敌的指导原则。它认为,凡是深入敌国境内作战,对于那些固守坚城不与我决战的敌人,应当采取“
①波撼城:孟浩然《临洞庭》诗:“气蒸云梦泽,波撼岳阳城。”②水流萤:月下荷叶露珠闪光,晶莹如萤火。③萧萧:疏散貌。
相关赏析
- 第一段写太行、王屋二山的面积、高度和地理位置。意在衬托移山的艰难。愚公要移山,山越高大,移山的任务越艰巨,愚公的品质也就越突出。这是故事的背景,为下文愚公移山埋下伏笔。第二段写愚公
本篇以《赏战》为题,旨在阐述奖赏制度在古代作战中的重要作用问题。它认为,在攻城作战中,士卒们之所以身冒矢石而争先登城,不避白刃格斗而争先赴战,都是由于悬以重赏的结果。这是不无道理的
借着醉意拍春衫,回想着,旧日春衫上的香。天将离愁与别恨,折磨我这疏狂人。路上年年生秋草,楼中日日进夕阳。登楼望;云渺渺,水茫茫。征人归路在哪方。相思话语无诉处,又何必,写在信纸
武王灭了殷商,成了诸侯的君主之后,就召集殷的贤民及诸侯的下属在朝歌郊外见武王。武王登上汾地的小土山,遥望朝歌,长叹道“啊呀,纣王不善充当天对,所以坠命于一日。明显的令人可怕,不能忘
楚军围攻韩国的雍氏,东周用粮食支援秦、韩两国,楚王对东周极其恼怒,东周国君因此十分忧虑。有人替东周国君对楚王说:“凭着大王的强大而对东周发怒,东周一恐惧,必定把自己和受援国联合起来
作者介绍
-
王媺
王媺信息不详。